Kendinizi daha iyi anlamanız ve sürecinizi güvenli bir alanda ilerletmeniz için.

Merhaba, ben Nehir. Ankara Üniversitesi'nde rehberlik ve psikolojik danışmanlık okudum, yüksek lisansımı da aynı alanda Hacettepe Üniversitesi'nde tamamladım. Mesleğe bir lisenin rehberlik servisinde başladım ve yedi yıl boyunca her gün ergenlerle, zaman zaman da aileleriyle görüştüm.

O yıllarda fark ettiğim bir şey bugünkü çalışmamın merkezinde duruyor: Rehberlik servisine "öfke sorunu" yüzünden gönderilen gençlerin önemli bir kısmı aslında bir kaybı taşıyordu. Kimi bir yakınını, kimi ayrılan ailesini, kimi taşındığı şehri kaybetmişti. Öfke, konuşulamayan üzüntünün dışarıdan görünen yüzüydü.

Okuldan ayrıldıktan sonra Yenimahalle'deki çalışma odamda ergenler ve yetişkinlerle bireysel görüşmeler yapıyorum. Görüşmelerin bir kısmını da WhatsApp görüntülü arama üzerinden online sürdürüyorum.

Çalışırken çözüm odaklı yaklaşımdan ve farkındalık temelli çalışmalardan yararlanıyorum. Benim için iyi bir görüşme, kişinin odadan çıktığında kendisine biraz daha az yabancı hissettiği görüşme. Çocuklarla ve çiftlerle çalışmıyorum; bu alanlarda destek arayanları güvendiğim meslektaşlarıma yönlendiriyorum.

Lisedeyken dedemi kaybettim ve o yıl okulun rehber öğretmeni, kimsenin sormadığı bir soruyu sordu: 'Bu aralar neye kızıyorsun?' Cevap verirken ağladığımı hatırlıyorum. Birinin doğru soruyu sormasının ne kadar şey değiştirebileceğini o gün gördüm.